28 Haziran 2010 Pazartesi

Can Oğlum

Canım Oğlum,
Seni az önce uyuttuk. Uyumamak için çok direndin fakat o minnacık göz kapaklarını bi yerden sonra taşıyamaz oldun. Hatta şuan annecin bile uyuyor. Bugün çok yormuşsun anneyi. Sürekli seni gezdirmiş kucağında. Dünde beni yormuştun aynı şekilde. Bunun adına yorulma demeyelim başka bir isim vereyim diyorum akat uygun kelime bulamıyorum. İnsan yoruluyor doğru fakat bu yorulma zevkli bi yorulma oluyor. Çok garip bir duygu. Ancak ağır basan duygu seni memnun etme duygusu.

Tıpkı bu sabah gibi. Sen yine 06:15 de kalktın ve gözlerini açtın. Sesini duyurmak için türlü numaralar yaptın yine. Dayanamayıp sana bi göz ucuyla bakalım dedik ve senle gözgöze geldik. Sonrasında senin o küçük aklınla bize yaptığın şirinlikler sonucunda aramıza aldık. Bi güzel ynadık seninle. Sonrasında ise fedakar annen seni ayağında salladı ve kendiside uyumaya çalıştı. Sen ayağındayken uyudu. Biraz garip gelebilir fakat aynen böyle oldu canım oğlum. Uykusunda bile sallıyordu seni. Büyüyünce o kutsal anneni üzmemeni istiyorum. Senin için çok şeyde n vazgeçti. Umarım onu üzmezsin.

0 yorum:

Yorum Gönder