Canım Oğlum,
Bu blogu sana olan hislerimi dile getirmek için açtım. Biliyormusun oğlum senin aramıza katılacağının haberini aldığım andaki halimi kelimelerle anlatamam. Kalbimdeki bütün damarlarım senle dolmuştu. Kan yerine seni pompaladılar tüm vücuduma. Annenle birlikte o kadar mutluyduk ki yerde değil göklerde yürüyorduk adeta. Aylar geçtikçe heyecanımız arttı. Geceleri senin tekmelerini hissederek uyuduk. Hareketli bir çocuk olacağın daha doğmadan belli olmuştu canım oğlum, zeytin gözlü oğlum benim.
Artık geleceğin gün kesinleşmişti ve hastanedeydik. Annen çok heyecanlıydı yavrum. Ben ise yerimde duramıyordum. Ve anneni doğumhaneye aldılar. Giderken gözleri nemliydi. Girmeden önce elini tuttum ve gözlerimiz kenetlendi bir an için. İşte o bir an sanki saniye değil yıl gibiydi. Çok şey anlattık gözlerimizle. Onunla ne kadar guru duyduğumu anlattım. O da yavrumuzu sağ salim dünyaya getireceğini.
Sonrası bekleyiş oğlum. Çok zor geçen bir 20 dakika. Heyecandan olduğum yerde bekledim oğlum. Hareket edemedim. Doğumhane kapısı açıldığında ise hemşirenin elindeki bir çocuk değil sanki benim kalbimdi. İlk ben aldım seni oğlum. Deden, anne annen hepsi oradaydı. Asansörle üst kata çıktık oğlum. Seni yıkayıp, iğnelerini yaptılar oğlum. Daha yeni doğmuştun fakat hemşireyi ellerinle itiyordun oğlum. Anlamıştım senin yaman bir çocuk olacağını.
Sonra odamıza geçtik oğlum. Annenle birlikte ilk uykuna daldın. O an tüm Dünyayı verseler o görüntüye değişmezdim. Senin tek bir bakışına hiçbir şeyi değişmem oğlum. Hastahaneden eve geldik oğlum. Sen daha 2 günlükken öyle bir bakıyordun ki. Şaşırmamak elde değildi can oğlum. İşte böyle güzel oğlum doğuşun ve ilk günlerindeki hislerimiz böyleydi.
0 yorum:
Yorum Gönder