Zeki Oğlum

Canım Oğlum,
Dün yine gezintiyi çıkmışsın. Annen ve dedenle birlikte okuldaki gösterileri izlemişsin. Sonrasında parka götürmüşler seni. Gören herkes mıncıklayıp, sevmiş senin o pamuk tenini. Bizim olduğun için bu kadar güzel göründüğünü düşünürdüm hep. Ancak her çıktığımızda birileri çeviriyor etrafını. Büyüyüncede baban gibi yakışıklı olursun oğlum :)

Akşam eve geldiğimde ağlarken karşıladın yine beni. Can oğlum bi sıkıntın yokken dahi ağlıyorsun. Sanırım bunu huy edindin. Gece uyumamak için epeyi direndin ama göz kapaklarını tartamayacak kadar olunca susuverip uyudun. Oğlum sen bizi çok güzel kullanıyorsun. İstediğini elde ediyorsun her zaman.

Sabah olduğunda ise her zamanki sevimliliğin üstündeydi. O kadar zekisin ki oğlum artık şaşırıyorum bu zekana. Sabah kalktığında usul usul seni izliyorum. Çevrene bakıyorsun birisi var mı diye. Eğer kimseyi göremezsen ağlamaya başlıyorsun, ama birini gördüğünde şirinlikler yapıp kaldırıyorsun kendini. Bu sabahta öyle oldu. Sana ismini söylediğim anki gülüşün her şeye bedel. Birde kapıyı gözlüyorsun oğlum. Hele arabanı gördüğünde yüzündeki gülücükler artıyor. Bu akşamda gezdiricez seni oğlum.